21-09-2011

Hallo allemaal, bedankt voor jullie reacties op mijn verhalen en op de foto,s.

Vandaag was het een drukke dag op de ICU . 5 Opnames achter elkaar, snake bite, sepsis(bloedvergiftiging), 2 X intoxicatie en een malaria pat. De patiënten worden binnengebracht op een brancard. De familie helpt mee het infuus vast te houden. Omdat er geen shockroom is wordt de brancard in het midden van de afdeling gezet. De familie loopt op blote voeten , dat is hier heel normaal.

De sisters zijn zeer bedreven in het installeren van de patient, infuus inbrengen, bloedprikken e.d. De dokter luistert met de stethoscoop en gaat vervolgens de administratie doen. Ik kijk verwondert toe omdat de patient toch wel erg benauwd is. Het komt allemaal goed.

Time for tea sister!

De familie geeft de papieren af en moeten tekenen voor betaling van de behandeling tenzij, zij voor de Steelplant werken dan is de verzekering geregeld. Het kan zijn dat er niet betaald kan worden dan, gaat een behandeling niet door , b.v haemodialyse i.p.v. peritoneaal dialyse.

De familie wordt de zaal naar de hal gestuurd waar zij vervolgens de hele opname periode verblijven. Spullen worden van huis gehaald en de rest van de familie blijft ook. ’s Morgen moet wij langs deze menigte en dan wordt Tim aangehouden met de vraag”dr.is pat. bed no 5 better”? Helaas geen veranderingen. Moeilijk vind ik dat .Bezoektijden zijn kort, ‘smorgens en ‘savonds even, mochten zij toch tussendoor komen dan wordt het ze zeer duidelijk gemaakt (met verheven stem en boze blik) dat het uitdrukkelijk verboden is om tussendoor te komen. Het meisje van 14 jr ligt ook nog aan de beademing en haar vader wil er graag bij. Omdat er op de kinderafdeling geen beademingsmachine is ligt zij op de volwassenen. Ik heb de dokter gevraagd waarom hier dan niet? Het moet toch vreselijk zijn als je dochter 3 stappen van je vandaan ligt en je er niet bij mag! Ik weet niet hoe maar, ik zie vader nu regelmatig binnen lopen om boekjes, lapjes en andere religieuze voorwerpen in bed te leggen. Doet me toch goed om dat te zien!

Gistermiddag na het werk zijn we naar een SOS children village geweest. In het donker en stortregen over kapotte wegen zijn we er toch gekomen met de riksja. Ook het licht op het complex was uitgevallen ( ik kijk er niet meer van op) . De direkteur gaf uitleg over de organisatie en daarna mochten we een kijkje nemen in de huizen. Over glibberige paadjes met een schijnwerper kwamen we aan in een zeer knus huisje waar, 10 kinderen wonen met 1 moeder!. Alles keurig georganiseerd en de kinderen zeer beleefd . De kinderen kwamen bij ons zitten , eerst nog wat onwennig maar al snel werden ze vrijer en wilden zij een lied voor ons zingen. 4 meisjes op een rij gingen voor ons staan en zongen een lied, erg leuk om mee temaken. Vol trots lieten zij hun kamer zien en vertelde in welke klas ze zitten en welke sport ze beoefenen. Tim is met mij mee gegaan maar voelde zich wat ongemakkelijk in eerste instantie later werd ook hij enthousiast. Volgens hem verwachtte de kinderen David Backham en Angelina Jolie te zien!

Morgen ga ik om 6 uur beginnen dan,kan ik zien hoe de verzorging gaat en misschien wat bedsite teaching geven en de scorelist invullen. Tot de volgende keer.