Hoi allen, wat een leuke reacties van jullie ! Voor de anderen die hier geweest zijn , zij krijgen de groeten van het team hier. Jullie zijn nog niet vergeten. Ook zie ik de richtlijnen die gemaakt zijn door jullie, aan het raam bij elke kamer hangen.

Gisteravond zijn we , zonder te vragen aan onze begeleider , toch naar een restaurant geweest. Het adres gekregen van een arts op de afdeling. Je kunt er n.l. bier en wijn drinken!. Het is het eerste wijntje in 2 weken.

Ja vandaag was een rare dag. Om 6 uur begonnen op de afdeling en wat trof ik daar aan in een bed, Mieren!! De pat is comateus en merkt het gelukkig niet. Zuster er bij gehaald, die verblikt of verbloost niet en slaat ze van het laken. De patient van gisteren trof ik weer aan in dezelfde situatie. Ik sta hier met mijn handen in het haar, waar moet ik beginnen. Gelukkig, of toch niet, werden we om 9.15 uur opgehaald voor het interview. Met de direkteur mee naar de studio. Mijn debuut in de studio:

Eerst oefenen, lijkt toch aardig te gaan met mijn engels. In de studio zitten we naast elkaar. De direkteur gaat on s interviewen en waarachter het gaat beter, ik sta versteld van mezelf. Blijkt de camera nog niet te draaien!. De spanning en de hitte van de lampen worden voelbaar! Dan gaat het echte werk beginnen . Tim als eerste , gaat prima ook als is het zijn eerste keer. Ja, dan de vragen voor mij. Opeens heel andere vragen, ander woordgebruik en dan, blokkeer ik toch enigszins. De film wordt stilgezet (gelukkig niet live) en we gaan weer verder . Er wordt gevraagd wat ik hier nu van geleerd heb en meeneem naar Nederland. Dan begin ik te haperen en krijg het nog warmer, wat moet ik hier op zeggen. Toch iets weten te bedenken goddank!!!! Kunt nog iets tegen de bevolking van Indie zeggen? Natuurlijk ook dat nog! De direkteur is tevreden , ik minder, vooral toen ze het vol trots terug lieten zien, Jakkes wat vreselijk . We zullen elk nog een DVD hiervan krijgen, thank you!

Nog even de afdeling opgegaan om thee te drinken, Tim gaf nog een les aan de studenten , zelf was ik te moe en ben een rondje om het ziekenhuis gaan lopen. Daarna luch en naar het guest house want, om 7 uur gaan we met de trein naar Puri. Ben benieuwd.

Groet, Tineke